Lahza

Bir yalvarıştı içimden kopan o hain ızdırabın külfeti,
Sanma ki bu bir yok oluşdu , varlığımla son bulan
Bir ekmektir bana Rabbım'dan kalan
Hepiniz olmuşunuz kahpe Şeytana kurban,
Bir kukla medeniyeti misaliydi bu toprakta kurulan,
Kurulan lan da bak bu yağmurdan sana kalan, sensin ve senin içinde olan ...
Bugün gözünde açan çiçekler, yarın kuruyacaktır
Sana sen olarak tapan zümreler, bir gün kuyunu kazacaktır
Sözlerimde sukunetin Bismillah'ı var lan ,
Senmisin ! kahpe dudaklarından bu duayı okuyan
Kalbinin en derinindeki acıya odaklan da
Bak gör ne kadar acizsin,bundan kaçan sensin...Hadi yürü gitsin ... Sen ben de bir hiçsin !!!
Saldırırken bu hain kabuslu geceler,bir yanımda elim bir dünyaya uzanır ki gerçekten bir o kadar uzak,
Bu mutasavvıf olarak yaşamayı hayal ettiğim dünyada kalbime kurulan en büyük tuzak,
Hep kurşun kalemi misali yazdığımda silebileceğim bir hayat düşledim benden bir o kadar uzak ...
Bu laflarım ardımda kalan bir eser,
Sözümden anlayanı hangi bıçak keser,
Söyledikçe ağlayan yüz buldukça kızaran, bu ruhuma en büyük hazine bir parça mahşer...

M. Tolga YILMAZ